-Niet slapen tijdens werk!
-Pardon, naar Samarkand?
-Bedankt.
-Waar? Waar ge je naar toe?
-Ga alstublieft zitten. We vertrekken.
-Kom uit het vliegtuig.
-Jongedame, ga zitten. -Goed, goed.
-Heeft u deze snoep niet?
-We hebben deze. Ga alstublieft zitten.
-Bedankt.
-Ik laat je toch nergens heen gaan.
-Je kunt beter je gordel vast doen.
-Verkeerstoren, dit is 593. Klaar om op te stijgen.
-593, vertrek toegestaan. Baan 2. Omstandigheden zijn goed. Wind van voren, 7 m/s.
-Vertrekken.
-Als je het deksel opent komt er oorlog.
-Jij gaat helemaal nergens heen vliegen.
-Ik zal voorzichtig zijn. Ik til het met mijn nagel op.
-Nee, niet vliegen.
-Wat was dat? -Alles is ok hier.
-Vliegen!
-Nee, niet vliegen.
-593, wat is er aan de hand? -Geen idee. Vlieg modus aan. Vertrekt niet.
-Mensen!
-Mensen! Wil iedereen naar Samarkand vliegen?
-Ja!
-Iedereen wil gaan. Begrijp je dat?
-Laten we vliegen.
-Kapitein, besluit snel alstublieft. -Vertrekken!
-Wel verdomme...
-593, wat heb je aan boord?
-Jou had ik niet geroepen.
-Waarom doen we niets?
-Ga jij iets doen?
-Nee.
-Een keer is een collega van ons geraakt.
-Hij schond het Akkoord.
-En toen zijn straf onvermijdelijk leek
was er een meisje dat voor hem in sprong... zeer enthousiast.
-Dat is Olga.
-Zijn onschuld werd natuurlijk bewezen, en de Ondervragers lieten hem gaan.
En de tovenares...
-Is niets veranderd...
... die we echt nodig hebben, wij Lichten, werd veroordeeld.
-Triest verhaal, Boris Ivanovich.
-Ik was maar lokaas.
-Maar zij, de Ene Grote, was het echte doelwit.
-Er is geen Krijt in de rechterhand van Tamarlan.
-Hoe weet je dat? Was je erbij?
-In 1941 had Boris problemen, ik had het Krijt toen echt nodig.
-Ik had de archeologen overgehaald een expeditie te organiseren en ging mee.
-In Samarkand werd ik benaderd door een oude man, zijn naam was Zoar.
-En ik zei: 'Als we het graf openen, komt er oorlog. '
-Maar toen wist ik zeker...
...dat het Krijt in mijn handen zou komen, en dat ik alles goed zou maken.
-Toen we het graf openden stond er iets op geschreven:
"Ik was de heerser van de wereld, maar ik kon het niet met me meenemen. "
-Er was geen Krijt in zijn rechterhand.
-En wat deed Zoar daar?
-Werken voor de regering, iets met ideologie.
-En tijdens de tijden van Tamarlan?
-Ongeveer hetzelfde - hij was zijn rechterhand.
-Rechterhand?
-Zoar, jij oude oplichter!
-Olga! Draai het vliegtuig.
-Ik weet waar het Krijt is. Zoar heeft het.
-Zoar...
-Geef met het Krijt..
-Alsjeblieft.
-Je begrijpt het niet, ik wil het magische Krijt.
-Dit is het magische Krijt.
-En hoe schrijf je ermee?
-Hier, op het bord.
-En... werkt het?
-Elke dag..
-Wat moet ik schrijven?
-Wat je maar wil.
-Hoe kwam je hier terecht?
-Ik was in de buurt en ik dacht even binnen te komen.
-In de buurt? In de buurt? In de buurt he?
-Door ons? Egor, het werkt! Zie je? Het werkt!
-Wat werkt, pap?
-Krijt! Het Krijt werkt!
-Beste vriend, waarom ben je zo koud?
-Waarom zo koud? Heb je het koud? Een moment, wacht even...
-Heb je honger? We koken wel iets voor je.
-Zoar! Doe iets. Kook iets! Mijn zoon is geboren.
-Zit, zit, zit! Kom op! Het werkt!
-Goed, laten we je broek ook wassen.
-Wat moet ik dragen?
-Waar denk je heen te gaan in de nacht?
-Ga, ga, ga, ga!
-Genoeg - als we dingen gaan wassen, laten we het dan serieus doen.
-Oh - het spijt me, ik zoek je buurman.
-Jij bent niet de enige.
-Bedankt.
-Wees voorzichtig, Svetlana.
-Ben je een vampier?
-Ik ben een vampier. Kijk!
-Let maar niet op hem, we doen niets verkeerd.
-Ik beschuldig je nergens van.
-Hier is de registratie van Moskou.
-Ik... ik... ik... Ik beschuldig je nergens van.
-Al het eten in de koelkast is goed spul: Melk, kaas, aardappelen.
-Sorry...
-Vader, ga weg. Houd op met jezelf voor schut zetten!
-Hallo?
-Hallo, Anton?
-Wie ben je?
-Ik ben het, Svetlana.
-Svetlana? Maar je weet dat hij een familie heeft, een kind.
Alsjeblieft, bel hem niet meer.
-Egor, hier.
-Dit is een plov - die eet je met je handen.
-Smaakt het?
-Ga je met ons eten?
-Met jullie, met wie precies is dat?
-Met mij. Met moeder.
Egor ik kan niet met je mee gaan, ik heb een ander leven.
-Egor, je snapt het niet. ik...
-Je bedenkt je wel!
-Zoar, waarom werkte het Krijt niet?
-Ik schreef waar jij zei.
-Hier schrijf ik mijn lot.
-Plov kost 150 roebels.
-En het jouwe is ergens anders.
-En het lot van iemand anders kan niet worden veranderd.
Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen lot alleen.
-Weet je nog waar je je lot hebt verprutst?
-Waarom heb je dit niet meteen gezegd?
-Je vroeg het niet.
-Wel vragen, niet vragen, wat maakt het uit.
-Sorry, Anton.
-Wat is er gebeurd?
-Hij heeft het Krijt gestolen.
-Hallo.
-Sorry, kan ik Egor spreken?
-Wat, ben je gek?
-Het is al 1 uur. Egor slaapt al een tijdje.
-Baas! Ga naar de Markt!
-We hebben hem gevonden, Zavulon!
-Schiet op!
-Idioot! Ik heb hem levend nodig!
-Laat hem eerst nog maar rondlopen.
-Anton!
-Wie is daar? Anton!
-Zoar!
-Niemand hier.
-En nu?
-Is dit zijn telefoon?
-Waarom is het kapot?
-Dit betekent dat de Duisteren het Krijt ook zoeken. Dus, het spel begint.
-Wat doe je?
-Welk station is dit?
-Ik ga.
-Jongens, wat doen jullie?
-Stop! Jongens!
-Stop!
-Halt!
-Tegen wie had je het?
-Geen idee, maar ze zeiden hem niet meer te bellen.
-Dat is Egor.
-Wat doet hij hier?
-Hij heeft het Krijt van hem gestolen.
-Waar ga je heen?
-Ik ben zo terug.
-Weet je het adres van Egor nog? -Markt.
-Rijden maar. -Laten we gaan.
-Neem haar mee.
-Sveta!
-Opletten.
-Waarom, ging je zitten om op te warmen?
-Om ergens...
-Ik snap het al.
-Oom Zavulon, waarom zijn wij de Duisteren?
-Duisternis verbergt gebreken, Egor.
En er zijn geen mensen zonder gebreken.
-Het laat ons doen wat we willen.
Het laat ons zijn wie we zijn.
-Het geeft ons de gave lief te hebben.
-Kijk wat ik heb gevonden, oom Zavulon.
-Dit is het Krijt van Bestemming.
-Hallo.
-Zavulon! -Ik luister.
-Is het Krijt bij jouw?
-Nee.
-Je hebt het recht niet het aan te raken!
-Wie zei dat ik het aanraak.
-Wat voor bijeenkomst is dit? Heb je mij niet uitgenodigd?
-Nee. Ik stuur je de foto's wel.
-Rustig aan, Semyon.
-Verzamel iedereen bij het "Cosmos" hotel.
-Waar ga je heen, Boris Ivanovich?
-Ik moet me verkleden.
-Alisa?
-We kunnen er fouten mee herstellen...
-Dus houd het maar.
-En jij dan?
-Ik heb het niet nodig.
-Wat, maak je geen fouten?
-Jawel. Maar ik heb er geen spijt van.
-Wat moet ik er dan mee?
-Geef het aan Alisa.
-En waar heeft zij spijt van?
-Wel, waar hebben vrouwen meestal spijt van?
-Liefde.
-Weet je zeker dat je het juiste doet?
-Ik wil niet zoals jij zijn, jij bent bang voor zowel hun als onze mensen.
-Bang van elke keer dat de telefoon rinkelt!
-Waarom?
-Bijvoorbeeld, ik ben voor niemand bang.
-Zelfs zoals wij zijn kunnen we mens blijven.
-Mens, pa?
-Kun je een mens van me maken?
-Nee, maar...
-Luister!
-Kostya! Kostya!
-Zoon! Luister!
-Alisa, schiet op!
-Ja.
-We Beginnen. -Ik kom al.
-En kom niet aan de ring. Dat doet zeer.
-Waarom ben je gekomen?
-Wat... mocht ik niet komen?
-Jawel.
-Doe de deur dicht.
-Hallo.
-Hoi.
-Ik kwam voor jou.
-Zavulon...
-Ik kom!
-Ik kom zo!
-Goedenavond. -Kom later terug.
-Ik ga weg.
-Kostya, wacht. Wacht. Luister, ik zal alles uitleggen.
-Hoeft niet.
-Hij weet alles van me, en ik kan niets doen. Begrijp je me? Snap je het? Nee?
-Ik krijg het er niet af.
-Ik help wel.
-Hoeft niet.
-Het zal je doden.
-Ik ben er niet bang voor.
-Ik ben bang.
-Ik zei je al... kun je later niet?
-Ik zei je al...
-We gaan, we gaan...
-En wie is dit?
-De buurman van Gorodetsky. Hij herkent hem in welk lichaam dan ook.
-Waar is vader?
-De persoon die u probeert te bereiken is tijdelijk niet beschikbaar.
-Pijnlijk, he?
-Kom op, kom op! Kom op, kom op!
-Je hebt het recht niet. Dit is wettelijk niet toegestaan!
-Dit is wettelijk niet toegestaan! Hoor je?
-Kalmeer een beetje...
-Dit is wettelijk niet toegestaan! Hoor je. Het was niets persoonlijk. Ik had de opdracht.
-Ik ben het totaal met je eens.
Ik had de opdracht. Gosha is goed.
-Gosha ging naar een verjaardagsfeestje van een jongen in de "Cosmos".
-Wat... Wat dacht je van nu?
Wat had je in gedachten?
-Nee! Je zult falen!
-Op elke hoek kennen ze jouw kop!
Ja, natuurlijk zijn dit niet echt onze methodes.
-Kunt u me alstublieft vertellen of er hier ergens een verjaardagsfeest is?
-Bovenste verdieping met de lift.
-Kolya, de papegaai komt naar je toe.
-Hoe is het daar?
-Afkloppen. Loop door, je komt te laar.
-Vitya, wacht even!
-Geef me de jas.
-Hoi, Vitya.
-Net begonnen?
-Ik ben "Vitya" voor jou?
-Wacht, jij bent Vitya niet?
-Waar is Vitya dan?
-Egor!
-Wie is daar?
-Egor!
-Gefeliciteerd! Gefeliciteerd!
-Stil, stil! Laat de vader aan het woord!
-Zijn verjaardag. Vergeten?
-Straf!
-Zeg iets!
-Hij heeft zo op je gewacht. Stel hem niet teleur!
-Kom op, ik weet dat jullie Lichten dit goed kunnen! Kom op!
-Ik...
-Ik... wens je veel geluk en een goede gezondheid, Egor.
-Dat is alles?
-En dat je leven voorspoedig mag verlopen.
-Ik vertel je later alles, Egor.
-Laten we hier weggaan.
-Nee, zeg het nu, later kan te laat zijn.
-Goed.
-Ik wens je alleen een ding:
Ik wens dat je leert te vergeven. Ongeacht wat je is verteld.
-Bravo!
-Je vader is moe, vergeef hem.
-Hij was vergiftigd.
-Schuif op naar rechts.
-Vitya, links op de parallelweg 548, kijk daar. Begrepen?
-Laat me er rechts langs!
-En dat is de soep waar we nu in zitten, zoon.
-Hier. Doorslikken.
-Wat is dit?
-Wil je de ingredienten of het effect weten?
-Je hebt mijn leven in de war geschopt, oma!
-Ja, nou, jij ook het mijne.
-Ik?
-Ja! Dankzij jou zit ik al 12 jaar als een kikker in een hoekje.
-Wat moeten we nu met jou?
-Waarom ben je hier? Ben je jezelf vergeten, lieverd?
-Krijt, zeg je?
-Je huis is kapot!
-Kapot... maar een muur staat nog.
-Kom hier... Druiven... Wil je druiven?
-Nee! Breng mij het Krijt, dan krijg je er een paar van mij. Afgesproken?
-Ze neemt niets aan van vreemdelingen.
-Goed gemanierd?
-Ja.
-Wil niet eten? -Wil niet eten.
-Maar ik eet wel!
-Brave jongen!
Ik eet alles!
-Goed.
-Nu eet ik wel!
-Ik eet iedereen!
-Hij is vlakbij, ik voel het.
-Moeder zal het dorp uit de as doen herrijzen.
-Bah. Verdomme.
-Wat is tegenwoordig aan de hand?
-Wat is er met jou, ben je zwakzinnig?
-Cretin?
-Houd op, Semyon! Houd jezelf in de hand!
-Wat doe je Semyon! Niet doen!
-Sneller, we komen te laat.
-Moet ik de Ondervragers bellen?
-Nee. Schiet op.
-Nog niet iedereen is er.
-Zavulon! Mijn liefste!
-Laten we iets drinken.
-Goed, als je dat echt wil.
-Op broederschap.
-Je speelt gevaarlijke spelletjes, Gorodetsky. Ik geef je aan de Ondervragers.
-Mij? Aan de Ondervragers?
-Waarvoor?
-Ik heb niemand vermoord.
-Maar je weet het.
-En wie is de moordenaar dan?
-Wel, net als in een detective. Waarschijnlijk de tuinman.
-Of de slager.
-Valeriy Sergeyevich. Wat een verrassing!
-Ik kom mijn zoon ophalen.
-Hij komt voor zijn zoon!
-Kostya heeft een licentie...
-Gefeliciteerd.
-Weet je... Hij is niet zo.
-Hoe is hij dan?
-Hij doet geen vlieg kwaad. Zoals zijn moeder. Zij was echt een goed persoon.
-Ik denk dat hij meer naar zijn vader aardt.
-Stop! Duistere heren, weten jullie wie Galina Rogova heeft vermoord?
-Ze is vermoord...
Ze is vermoord...
-Waarom zou ik haar vermoorden?
-Zij...
-Echt waar, waarom...
...zij hadden vermoord moeten worden, he?
-En weet je wie hem hiertoe heeft gezet?
-Pa!
-Met zijn bloedeigen mes.
-Ik wilde zo graag dat je een mens zou zijn.
-Het Grote Akkoord mag op geen enkele voorwaarde worden geschonden.
-Geef je toe dat je schuldig bent?
-Ja. Ik geef het toe.
-Zeg maar dag.
-Zo zal het zijn.
-De Ondervragers nemen de beschuldiging van Anton Gorodetskiy terug.
-Je kunt gaan.
-Bedankt, maar ik zit hier goed.
-Pa!
-Ik zal je alles uitleggen.
-Heb jij hem gebeld?
-Ik?
-Zavulon. Je hebt het beloofd.
-Ga vader. Bederf ons plezier niet.
-Hij kon dit niet in z'n eentje. Hij is ertoe gedwongen.
-Hij is ertoe gedwongen.
-Tango!
-Stil. Stil. Geef me het Krijt.
-Kom op.
-Rot op, eikel!
-Iemand verliest iets...
...iemand vindt iets.
-Iemand vertrekt...
...iemand arriveert.
-Gearriveerd.
-Nu is iedereen er.
-Stop hier, oom Zavulon.
-Zij kan niet meer tegen worden gehouden.
-Hoe zit het met... de moord?
-Melodrama. Egor, het is niet mijn stijl.
-Goed, dan doe ik het zelf.
-Zij is sterker dan jij. Denk er maar over na.
-Peins er maar niet over.
-Sveta! -Anton!
-Ga naar huis. Ik zal alles uitleggen. Later.
-Ga naar huis, ik smeek je.
-Rustig maar.
-Alles gaat goed hier.
-Ga naar huis, ik smeek je.
-Zie je, oom Zavulon? Hij houdt niet meer van haar. Hij is een van de Duisteren geworden.
-Nee Egor, hij verduistert alleen wat.
-Wat moeten we doen?
-Denk, Egor. Denk.
-Gisteren in de Sluier stak ik haar met een naald.
-Nu kan ik haar drinken.
-125 - 3 minuten tot het doel.
-320 - 7 minuten.
-34 - 6 minuten.
-540 - 2 minuten. Vijfhonderd-en-veertigste!
-Vijfhonderd-achttien!
-118 - 1 minuut tot het doel.
-Wat er ook gebeurt, begin niet zonder ons. Iedereen blijft waar hij is!
-Ik herhaal: Iedereen blijft waar hij is!
-Je hebt ons omsingeld, of niet?
-Je geeft geen antwoord.
-Sveta! Sveta, Ik ben het. Kijk naar me. Doe je ogen niet dicht, weet je nog?
-Want ik verlies je Sveta, ik verlies je.
-Rustig aan, rustig aan. Goed, help me, help me, we zullen hier uit komen.
-We zullen hier uit komen.
-Kom op, adem, adem...
-Leer rijden!
-Goed, goed.
-Sta op.
-Sta op, voorzichtig. Sveta, sta op.
-Kom op, praat tegen me. Zeg iets.
-Vertel me wat daar gebeurt.
-Braaf meisje. Adem, adem, adem.
-Je staat al. Braaf meisje.
-Wat ben je mooi, Sveta! Mooi!
-Kom op, kom op, kom op! Sta op, sta op!
-Sveta! -Ja.
-Hallo!
-Hallo! Olga!
-Ja, we komen er aan. Wacht op ons.
-Ik heb Anton gevonden.
-Hij is dronken en hij wil nergens naar toe.
-Ga oefenen.
-Wat? Hoe vergiftigd?
-Moet daar weg, het is een val. Het is een provocatie.
-Ren niet naar Egor, hoor je?
-Ik hoor je.
-Hoor je me?
-Ik hoor je.
-Kan ik je helpen?
-Ik heb Anton Gorodetsky nodig.
-Ik ook.
-Ik hoef hem alleen te spreken.
-Nee, je liegt. Je komt hem van me afpakken he?
-Nee.
-Hij houdt van je.
-En van jou.
-Dames en heren! Het is nu tijd voor de hoofd attractie van onze viering!
-Waar we, zo zeggen ze, duizend jaar op hebben gewacht!
-Vandaag is een nieuwe Grote opgestaan!
-Ik ga niet met je vechten.
-Je hebt geen keus.
-Doe je riem vast.
-We beginnen de strijd! En deze keer zullen wij winnen!
-Een grote. Verdomme.
-Als ook maar een drup Duister bloed wordt gemorst, verscheur ik het Akkoord!
-En dan zullen we de strijd beginnen. En winnen!
-Klaar. Eindhalte.
-Hoe lang kunnen we in de donkere hoeken verschuilen?
-Wie zijn de criminelen? Wij of zij?
-Wat is het probleem jongens? We kennen hun gezichten stuk voor stuk!
-Zijn liegende vervloekte Duistere kop!
-Simpele mensen geloven in ons. Wie anders helpt hun dan wij?
-Omdat niemand meer de kracht heeft iets ongedaan te maken!
-Omdat de Bestemming in onze handen is!
-Iedereen stop! Het is een provocatie!
-En er zal Duisternis zijn, en niets zal het kunnen weerstaan.
-Ze gaan hier niet vechten toch?
-Prima, ik vertrek.
-Probeer maar.
-Bloed! Bloed!
-Wat is er met jou?
-Bloed! Bloed! Bloed!
-Alles.
-Wat - alles?
-het is begonnen.
-Ik wilde niet...
-Laten we gaan.
-En Jassar dan?
-Laten we gaan! !
-Evacueer de verdieping rustig! Onmiddellijke evacuatie! Er is brand!
-Iedereen eruit! Iedereen! Brand, eruit!
-Wat is er gebeurd?
-Brand! Brand! Vertrekken! Kom op, eruit!
-Brand, eruit!
-Jongedame, wat is er aan de hand? Jongedame... wat... jongeman...
-Anton... Anton, waar ben je? Anton!
-Anton!
-Mensen rennen in paniek. Ja, mensen proberen in veiligheid te komen.
-Terug.
-Er is een brand op de verdieping. Rustig.
Jongedame... wat... jongeman... Wat is er aan de hand?
-Bijna... bijna, bijna! Vliegen, vliegen, vliegen!
-Filmen?
-Duister...
-Einde van de wereld.
-Misschien geven ze nog toe?
-Stephan!
-Vind Alisa, pak haar het Krijt af.
-Waar is Alisa?
-Alisa? Daar.
-Alisa!
-Alisa! Wacht!
-Ben ik je bediende, zo achter je aan te rennen? Waar ben je verdomme mee bezig?
-Stop! Halt!
-Rennen! Rennen verdomme!
-Stop!
-Stil.
-Stop! Stop! Ik zei stop!
-Stil, stil, stil, stil.
-Goed, laat je me nu zien waar Alisa is?
-Kom op, kom op, leid me naar haar toe.
-Kostya...
-Kostya, ik wilde niet... Kostya.
-Ik heb alles verprutst.
-Kostya... Kostya...
-Geef mij. Geef.
-Neee! Nee! Klootzakken! Rot op!
-Je kunt hem toch niet terug krijgen.
-Ik ga alles herstellen!
-Je zult niks kunnen herstellen. Geef me het Krijt.
-Waarom?
-Omdat je nergens schuldig aan bent. Geef me het Krijt.
-Wie is dan wel schuldig?
-Wat maakt dat uit!
-Ik ben overal schuldig aan.
-Ik hier.
-Wacht, ik zal... ik zal... wacht.
-Anton, Ik zie niks.
-Laat hem los! Laat los! Je krijgt hem niet!
-Hoor je? Je krijgt hem niet!
-Laat me niet achter, Anton!
-Houd vol! Houd vol!
-Glas!
-Waar trek je hem naar toe?
-Glas!
-Glas zal vallen!
-Wat heb je gedaan, Anton!
-Ik... Ik heb het Krijt gevonden, Boris Ivanovich.
-Huis was verwoest.
-Verwoest... een muur staat nog
-Ik smeek je Anton. Rennen. Ren sneller.
-Dit fototoestel heeft een korte sluiter.
-Bedankt, Boris Ivanovich.
-Dus. Zeg je ja?
-Goed.
-Nee... Ik vind het zelf wel uit.
-Menselijk.
-Zo zal het zijn dan.
-Pardon.
-Heb je een sigaret?
-Nee?
-Nee, Ik rook niet.
-Niet herkend.
-Dus?
-Dat was alles. Is menselijk geworden.
-Herkent haar niet.
-Herken!
-Geef nou geen aanwijzingen!
-Jaag me niet op!
-Het was niet zo voorbestemd.
-Jongedame!
-Lot!
-Pardon, hebben wij elkaar niet eens eerder ergens ontmoet?
-Misschien heb jij dat wel.
-Ja?
-Wel verdomd.
-Omsingeld, ofzo?
-Kijk! Mensen met stijl, en dat soort shit!
-Dat is goed.
Vertaald door Grote Gesser Gedownload van www.ondertitel.com